Domyślna fiszka — angielski z jednej strony, francuski z drugiej — działa jakoś przez tydzień, a potem przestaje, bo francuskie słownictwo to nie jedno słowo przypisane do jednego słowa. To słowo plus rodzaj, zestaw form czasownika i wymowa, którą pisownia ukrywa. Karta, która je pomija, to nie skrót; to niedokończona karta, którą będziesz musiał przebudować później.
Francuska karta niesie więcej niż tłumaczenie
Cztery pola pokrywają większość tego, czego francuski od ciebie wymaga:
- Słowo i jego rodzajnik. Rzeczowniki potrzebują przypisanego rodzaju, bo inaczej nauczyłeś się słowa, którego nie umiesz użyć.
- Krótkie zdanie przykładowe. Tu naprawdę pojawia się rodzajnik, forma czasownika i ewentualne łączenie (liaison).
- Forma mówiona. Pisany francuski mówi mniej, niż pisze.
- Część mowy. Decyduje, jak słowo zachowuje się w zdaniu, a kosztuje jedno pole.
Forma mówiona nie jest opcjonalna. Francuski pisze więcej, niż mówi: les amis brzmi jak lez-ami z powodu łączenia, gdzie końcowa spółgłoska niema sama w sobie budzi się przed samogłoską następnego słowa. Nieme teksty uczą języka, którego nie słyszysz, więc dodaj bodziec dźwiękowy albo zdanie pokazujące łączenie w kontekście. Ogólne uzasadnienie tego formatu jest to samo co w naszym przewodniku po fiszkach do słownictwa.
Rodzaj należy na kartę, za każdym razem
Każdy francuski rzeczownik jest rodzaju męskiego lub żeńskiego, a rodzaj zmienia rodzajnik, przymiotnik, a czasem znaczenie. Jeśli nauczysz się main, ale nie la main, nauczyłeś się słowa, którego nie wypowiesz poprawnie. Umieść rodzajnik w odpowiedzi od pierwszej powtórki: le/la, un/une.
Wyjątki są warte własnych kart, bo to tam wzorzec się łamie: le problème, le système, la main, la personne, le musée. Końcówki dają użyteczne podpowiedzi — słowa na -tion są niemal zawsze żeńskie, na -age przeważnie męskie — ale podpowiedź to nie karta. Kartą jest słowo z jego rodzajnikiem.
Ile kart powinien mieć czasownik?
Instynkt każe włożyć całą tabelę odmiany na jedną kartę. Oprzyj się temu z tego samego powodu, dla którego karta z pięcioma odpowiedziami nie da się ocenić uczciwie: jeśli znasz formę nous, a nie znasz formy ils, nie ma uczciwego przycisku do wciśnięcia.
Wykonalny podział to jedna karta na formę, której naprawdę potrzebujesz, dodawana, gdy do niej docierasz:
- je + présent — podstawa, z której mówisz
- il/elle + présent — trzecia osoba ukrywa większość nieregularności
- passé composé — wymusza wybór między avoir a être
- futur proche — bliska przyszłość, której używasz nieustannie
- imparfait — kontrast czasu przeszłego, na którym potykają się uczący się
Zacznij od czasu teraźniejszego i passé composé dla dwudziestu najczęstszych czasowników, a karty czasu dodawaj dopiero, gdy twoje mówienie wchodzi w ten czas. Trzysta kart czasownikowych, zanim umiesz zamówić lunch, to nie rzetelność; to kolejka, która nigdy się nie opróżnia.
Kognaty dają start; fałszywi przyjaciele zaskakują
Angielski i francuski dzielą ogrom słownictwa. Francuski ma około 5000 rodzin wyrazowych, a wielka część angielskich słów weszła przez łacinę i normandzki francuski, więc possible, important, information, nation i attention przychodzą niemal za darmo. Używaj ich, ale oznacz je jako łatwe, żeby planer przestał tracić czas tam, gdzie nie ma czego się uczyć.
Pułapką jest fałszywy przyjaciel: słowo, które wygląda jak angielskie, a znaczy coś innego. Każdy zasługuje na własną kartę, z prawdziwym znaczeniem w odpowiedzi:
| Francuski | Wygląda jak | Naprawdę znaczy |
|---|---|---|
| actuellement | actually | obecnie, teraz |
| éventuellement | eventually | ewentualnie, możliwie |
| librairie | library | księgarnia |
| rester | to rest | zostawać |
| blesser | to bless | ranić |
Fałszywy przyjaciel, którego masz na karcie, to małe zwycięstwo. Fałszywy przyjaciel, którego nie masz, to zdanie znaczące odwrotność tego, co zamierzałeś.
Kiedy fiszki to złe narzędzie do francuskiego
Nie rób kart z reguł gramatycznych. „Kiedy używać subjonctif" to reguła, a nie fakt, a zamiana jej w kartę tresuje recytowanie reguły, a nie produkowanie zdania. Gramatyki ucz się, używając jej, a potem rób karty ze zwrotów, które z niej wyszły. I nie buduj pięciuset kart, zanim wypowiesz jedno zdanie: talia to surowiec, a dopóki nie mówisz, pozostaje surowcem. Jeśli powtórki to twoja jedyna nauka, stajesz się dobry w aplikacji, a nie we francuskim.
Układ, który utrzymasz
Nic z powyższego nie ma znaczenia, jeśli dzienne obciążenie jest zbyt ciężkie, by je utrzymać. Ustaw limit nowych kart, który utrzymasz — dziesięć dziennie, regulowane między 1 a 100 — i powtarzaj codziennie w krótkich sesjach, a nie w jednym weekendowym zrywie. Zostaw czas FSRS, który przywraca każde słowo tuż przed chwilą zapomnienia i potrzebuje około 20–30 % mniej powtórek niż starsze systemy SM-2 przy tym samym zapamiętaniu. W EnjoyCards oceniasz Zapomniałem, Trudne, Dobrze lub Łatwe, następny interwał jest pokazany na przycisku — 10m, 2d, 15d — i możesz uczyć się słów w obie strony, francuski do wejścia, angielski na wyjściu, bo produkowanie to umiejętność, której potrzebuje mówienie.
Jeśli chcesz pierwszego miesiąca struktury, plan nauki słówek na 30 dni go rozkłada. Jeśli wolisz czerpać słowa z tego, co oglądasz i czytasz, budowanie słownictwa z książek i seriali wyjaśnia jak.
Pobierz EnjoyCards za darmo i zbuduj swoją francuską talię od dziesięciu słów — z rodzajem w komplecie.