De uitdrukking “FSRS versus Anki” verbergt een mismatch die je eerst even wilt rechtzetten: Anki is een app, en FSRS is een planningsalgoritme dat Anki als optie aanbiedt naast zijn eigen SM-2-planner. De eerlijke vergelijking is dus niet app tegen app — het zijn twee planners, plus hoeveel werk elke opzet jou eromheen vraagt.
Waar de verwarring vandaan komt
Anki plantte zijn herhalingen het grootste deel van zijn geschiedenis met SM-2, het klassieke ease-factor-algoritme. Inmiddels biedt het ook FSRS als optionele planner, dus twee Anki-gebruikers kunnen twee verschillende algoritmes draaien, afhankelijk van hun instellingen. Als mensen “FSRS versus Anki” vergelijken, vergelijken ze meestal FSRS met het traditionele SM-2-gedrag waarmee Anki bekend werd.
Dat onderscheid scherp houden is het hele spel. Je kiest een planner, en zowel EnjoyCards als Anki kan FSRS draaien.
Dezelfde woorden, twee werklasten
Concreet: neem één batch nieuwe woordenschat — zeg 300 woorden, een normale stap tussen HSK-niveaus. Voer dezelfde batch aan elke planner en kijk een maand later naar de dagelijkse herhaalstapel.
Onder SM-2 (Anki’s klassieke planner): intervallen groeien met een vaste ease-factor. Het woord dat je triviaal makkelijk vindt en het woord waarop je blijft blokkeren, worden met vergelijkbare vermenigvuldigers uit elkaar geduwd, dus het makkelijke woord blijft terugkomen lang nadat je het hebt, en de planning van het moeilijke woord is niet agressief genoeg. Je besteedt minuten aan kaartjes die je niets leren.
Onder FSRS: de planner volgt de moeilijkheid en stabiliteit van elk woord en brengt het terug wanneer je ophaalkans tot een doelwaarde is gedaald — meestal rond 90%. Het makkelijke woord verdwijnt weken uit de rotatie; het koppige komt snel terug. Over dezelfde 300 woorden ligt de totale herhaallast bij een gegeven retentie ongeveer 20–30% lager dan bij SM-2.
Dat is het praktische verschil voor woordenschat. Dezelfde kaartjes, dezelfde doelen, minder tijd aan het herbevestigen van wat je al weet.
Een korte vergelijking
| FSRS | Anki’s traditionele SM-2 | |
|---|---|---|
| Basis van planning | Moeilijkheid, stabiliteit en ophaalbaarheid per kaartje | Vaste ease-factor en intervalvermenigvuldiger |
| Herhalingen bij gelijke retentie | Ongeveer 20–30% minder | Uitgangspunt |
| Personalisatie | Kan zijn parameters op je herhaalgeschiedenis passen | Beperkt |
| Waar je het tegenkomt | Ingebouwd in EnjoyCards; in Anki als optie | Anki’s klassieke standaardgedrag |
Let op de laatste regel: FSRS is niet exclusief voor één van de twee apps. Anki-gebruikers kunnen erop overstappen, en EnjoyCards past het automatisch toe.
Het deel dat niet over het algoritme gaat
Als beide opzetten FSRS kunnen draaien, verschuift het beslissende verschil naar al het andere.
Anki’s kracht is controle. Toevoegingen, met de hand afgestelde parameters, enorme gedeelde decks en een community die je bij bijna alles helpt. Die diepgang is echt, en voor sommige lerenden is dat juist het punt. Er hangt ook een prijs aan: tijd om het gereedschap te leren en tijd om kaartjes met de hand te bouwen of een passend deck te vinden.
Een app als EnjoyCards ruilt een deel van die controle in voor snelheid. Kaartjes worden voor je gegenereerd, de planner is kant-en-klaar ingesteld en de dagelijkse sessie is kort. Dat is een kleinere functieset, maar voor een leerling wiens knelpunt het maken van de kaartjes is, verdwijnt precies de stap waardoor de meeste decks worden opgegeven.
Dus “wat is beter” hangt af van welk probleem je hebt. Is je probleem “ik wil maximale controle over mijn planning en een deck van 20.000 kaartjes”, dan is Anki het betere antwoord. Is je probleem “ik ben steeds van plan een woordenschatdeck te bouwen en doe het nooit”, dan wegen de automatische planner en de gegenereerde kaartjes zwaarder dan elke parameter die je zou kunnen instellen.
Een eerlijk oordeel
- Op planning alleen wint FSRS. Minder herhalingen voor dezelfde retentie is een meetbaar, herhaalbaar voordeel.
- Anki kan FSRS ook gebruiken. Het algoritmische voordeel is niet exclusief voor één app.
- Het grotere verschil voor de meeste lerenden is het maken van kaartjes. Daar lopen de twee opzetten veel verder uiteen dan op het algoritme.
- Geen van beide repareert slechte input. Slordige kaartjes, passief herlezen of oneerlijk beoordelen remmen elk systeem af.
Voor een vollediger beeld van de woordenschatcurve zelf — 1.000 woorden dekken ongeveer 85% van de dagelijkse spraak, 2.000–3.000 woorden ongeveer 90–95% — zie hoeveel woorden je nodig hebt om een taal te spreken. Voor de mechaniek van FSRS legt onze gids over gespreide herhaling de intervallen uit, en de uitleg over FSRS in EnjoyCards laat zien hoe het algoritme in de praktijk wordt toegepast.
Wil je het algoritme gewoon voor je laten werken? Download EnjoyCards gratis en draai je volgende woordenschatbatch op FSRS zonder iets in te stellen.